thumb|220px|Złoty ryton z achemenidzkiej Persji odkryty w Ekbatanie thumb|Czerwonofigurowy statyczny ryton plastyczny (Apulia, IV w. p.n.e.) Ryton (stgr. ῥυτόν, od ῥέω – „płynę”) – starożytne naczynie w kształcie rogu służące do picia wina przy uroczystych okazjach.
Jego najstarszą i pierwotną postacią był prawdopodobnie róg woli. Używane w śródziemnomorskim kręgu kulturowym, wywodziło się z Grecji, gdzie znane było już w kulturze egejskiej (egzemplarze odnaleziono w grobach szybowych w Mykenach)Rozpowszechnienie tego kształtu w świecie greckim przypisuje się jednak późniejszemu zapożyczeniu go od perskich najeźdźców (Th. Mannack: Griechische Vasenmalerei, dz. cyt., s. 143)., a następnie rozpowszechnione w kręgu oddziaływania kultury greckiej. W Rzymie znane jako rhytium, wspomniane jest np. u Marcjalisa (Epigrammata II, 35).