W Pierwszym Liście świętego Pawła do Tesaloniczan 4:16, „trąba Boża” zapowiada powtórne przyjście Chrystusa.
Opis apokaliptycznych trąb Pierwsza trąba Tekst oryginału:
Tłumaczenie na polski:
Druga trąba Tekst oryginału:
Tłumaczenie na polski:
Trzecia trąba Tekst oryginału:
Tłumaczenie na polski:
Czwarta trąba Tekst oryginału:
Tłumaczenie na polski:
Piąta trąba Tekst oryginału:
Tłumaczenie na polski:
Szósta trąba Tekst oryginału:
Tłumaczenie na polski:
Siódma trąba Tekst oryginalny:
Tłumaczenie na polski:
Interpretacje
Katolicki biblista Robert Witham, wydał w 1733 w dwóch tomach, „Adnotacje do Nowego Testamentu” (Annotations on the New Testament). Komentując dziewiąty rozdział Apokalipsy św. Jana, zaproponował dwie preterystyczne interpretacje, dla identyfikacji szarańczy z ogonem skorpiona. Według Withama szarańcza mogła reprezentować: najazd Gotów i „tych barbarzyńskich ludów”, które wtargnęły do Imperium Rzymskiego w czasie panowania cesarza Decjusza. oraz heretyków, którzy odrzucili katolicką naturę Chrystusa, czyli przede wszystkim Teodoreta, Prakseasza, Noetusa, Pawła z Samosaty, Sabeliusza i Ariusza z Aleksandrii. W chrześcijańskiej eschatologii, pierwsze sześć trąb użytych zostało, aby zbudzić grzeszników na ziemi i wezwać ich do nawrócenia.