Guo Songtao (ur. 11 kwietnia 1818 w Xiangyin w prow. Hunan, zm. 18 lipca 1891 w Szanghaju) – chiński polityk i dyplomata okresu Qing.
Życiorys W 1847 roku zdał egzamin urzędniczy na stopień jingshi, następnie został przyjęty do prestiżowej Akademii Hanlin. W następnych latach piastował szereg stanowisk urzędniczych. Na jej początkowym etapie jego karierę wspierał Su Shun. Pomagał Zeng Guofanowi tłumić powstanie tajpingów, a następnie reformować zniszczone tereny. W 1863 roku mianowany intendentem ds. zboża w Jiangsu, wspierał starania Zenga i innych przywódców o obniżenie podatków z tych zniszczonych wojną terenów, równocześnie realistycznie podtrzymując konieczność utrzymania dodatkowych kwot, z których utrzymywała się lokalna, niższa administracja (obawiając się jej sprzeciwu dla reform).
Adwokat modernizacji Państwa Środka, opowiadał się za nawiązaniem stałych, pokojowych stosunków dyplomatycznych z krajami zachodnimi oraz wprowadzeniem zachodnich rozwiązań technologicznych i edukacyjnych. Jako młody człowiek obserwował działania podczas I wojny opiumowej w Zhejiangu;