Socjalizm Po śmierci jego ojca w 1883 powrócił do swojego nazwiska Cunninghame Graham. Następnie po powrocie do Wielkiej Brytanii zainteresował się polityką. Uczęszczał na spotkania socjalistów, gdzie słuchał przemów i poznał takie wybitne postacie socjalizmu brytyjskiego jak William Morris, George Bernard Shaw, H. M. Hyndman, Keir Hardie oraz John Burns. Pomimo swoich arystokratycznych korzeni przyjął punkt widzenia socjalistów na sprawy społeczno-gospodarcze oraz sam rozpoczął przemawiać na wiecach. Był ekspresywnym oratorem i potrafił doskonale radzić sobie z przeciwnymi jego tezom krzykaczami (ang. hecklers).
Partia Liberalna i członek parlamentu Pomimo socjalistycznych poglądów wziął udział w wyborach powszechnych do parlamenty brytyjskiego w 1886 roku z ramienia Partii Liberalnej jako kandydat okręgu North West Lanarkshire. Jego program wyborczy był ekstremalnie radykalny i zakładał: zniesienie izby lordów powszechne prawo wyborcze nacjonalizację ziemi, kopalń i innych gałęzi przemysłu darmowe posiłki w szkołach rozdział Kościoła anglikańskiego od państwa utworzenie federacji ze Szkocją ustanowienie ośmiogodzinnego dnia pracy Wspierany przez liberałów i socjalistów, Graham pokonał w wyborach kandydata unionistów (Liberal Unionist Party) głosami w liczbie 322.