Z powodu złej sytuacji materialnej musiał porzucić szkołę i wyemigrować do Norwegii, gdzie utrzymywał się z łowiectwa. Stał się wówczas aktywnym działaczem socjalistycznym. Prawdopodobnie był związany z drukowaniem marksistowskich broszur i dokumentów, które później były przemycane do Rosji. Gdy norweska policja wykryła drukarnię, Kuczinowi zagrożono deportacją. Zarzuty przeciwko niemu zostały jednak później zniesione, zaś on sam powrócił na własną rękę do Rosji. Tam ponownie rozpoczął studia. Jednocześnie pracował jednak na norweskim kutrze. Udało mu się także uzyskać stypendium jako najlepszemu i najbiedniejszemu zarazem uczniowi. W 1909 roku ukończył edukację ze złotym medalem dla najlepszego studenta.
Podróż na biegun południowy Po zakończeniu studiów po raz kolejny zamieszkał w Norwegii, gdzie odbył kurs oceanograficzny u profesora Bjørna Hellanda-Hansena. Poznał wówczas bliskiego przyjaciela Hellanda-Hansena, znanego polarnika Fridtjofa Nansena. Helland-Hansen i Nansen zarekomendowali go Roaldowi Amundsenowi, gdy ten poszukiwał ochotników do uczestnictwa w podróży na biegun północny.