Anatolij Iljicz Giekker (ros. Анатолий Ильич Геккер, ur. w Tyflisie, zm. 1 lipca 1937 w Moskwie) – rosyjski i radziecki dowódca wojskowy, komkor.
Życiorys W 1909 ukończył Władymirską Szkołę Piechoty w Petersburgu, a 1917 kursy przy Akademii Wojskowej, służył w korpusie straży pogranicznej, później do 1918 był szefem sztabu 33 Korpusu rosyjskiej armii. Od września 1917 należał do SDPRR(b), od stycznia 1918 dowodził 8 Armią Frontu Rumuńskiego, wkrótce wstąpił do nowo powstałej Armii Czerwonej, w marcu-kwietniu 1918 dowodził Armią Doniecką. W kwietniu-maju 1918 był szefem sztabu Najwyższego Dowódcy Siłami Zbrojnymi Związku Południowych Republik, w maju-czerwcu 1918 komisarzem Białomorskiego Okręgu Wojskowego, w lipcu 1918 uczestniczył w tłumieniu powstania eserowców w Jarosławiu, od sierpnia 1918 dowodził Wołogodzkim Rejonem Tyłowym, potem wojskami rejonu kotłaskiego i Północnej Dźwiny. Od grudnia 1918 do lutego 1919 był komendantem Astrachańskiego Rejonu Ufortyfikowanego, od 7 lutego do 8 kwietnia 1919 dowódcą 13 Dywizji Piechoty 8 Armii, od 9 maja 1919 do 10 stycznia 1920 i ponownie od 10 stycznia do 24 lutego 1920 dowódcą 13 Armii Frontu Południowego.