Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był przydzielony jako oficer rezerwowy do 24 pułku piechoty w garnizonie Łuck. W 1934 jako kapitan rezerwy piechoty pospolitego ruszenia był w oficerskiej kadrze okręgowej nr X jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i był wówczas przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Sanok.
Jako oficer rezerwy wstąpił do służby w szkolnictwie II Rzeczypospolitej. Był nauczycielem. Został inspektorem szkolnym w strukturze Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego. W połowie 1922 został mianowany zastępcą inspektora szkolnego w Sokalu. W pierwszej połowie lat 20. sprawował stanowisko powiatowego inspektora szkolnego powiatu peczeniżyńskiego z siedzibą w Peczeniżynie. W tym mieście był przewodniczącym Rady Szkolnej Powiatowej i pełnił funkcję prezesa koła TSL. Przed 1924 otrzymał pochwalne odznaczenie służbowe i wojskowe. Rozporządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 20 listopada 1924 został przeniesiony ze stanowiska inspektora szkolnego w Peczeniżynie na równorzędne stanowisko inspektora szkolnego powiatu śniatyńskiego z siedzibą w Śniatynie i pełnił je w kolejnych latach.