Na skutek złożenia własnego wniosku został zwolniony ze stanu duchownego w zakonie pijarów w 1922, służąc dalej w wojsku. W 1923 zmienił wyznanie na ewangelicko-augsburskie.
19 czerwca 1922 został przyjęty z dniem 1 czerwca 1922 do Wojska Polskiego, w charakterze urzędnika wojskowego VIII rangiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 541.. 21 grudnia 1923 został przydzielony z Departamentu VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych do Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr 1 z równoczesnym odkomenderowaniem do Biura Historycznego Sztabu Generalnego, do 15 września 1924.
Został awansowany do stopnia majora w korpusie oficerów zawodowych administracji dział gospodarczy ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1920. W 1924 jako oficer nadetatowy Okręgowego Zakładu Gospodarczego nr 1 sprawował stanowisko kierownika oświatowego w Wojskowym Więzieniu Śledczym nr 1 w Warszawie. W styczniu 1925 został przydzielony do Okręgowego Zakładu Mundurowego Warszawa na stanowisko oficera kancelaryjnego. W maju 1926, w czasie zamachu stanu został ranny.