jedno okno, mniejszych rozmiarów, ma również pierwsze piętro. Piętro drugie przeprute zostało dużymi otworami dzwonnymi. Wieża jest zwieńczona blankami.
Wnętrze Wnętrze ma niezwykły wygląd, spowodowany niestabilnością fundamentów; posadzka jest nierówna, narożniki ścian nie mają kątów prostych, a strop jest skręcony. Ściany są otynkowane i pobielone, połączone czterema belkami rozporowymi, wbudowanymi prawdopodobnie w XVI lub XVII wieku. Z wieży do nawy prowadzi bardzo niskie, łukowo sklepione przejście; łukowe przejście łączy również nawę z prezbiterium. Strop ma formę więźby dachowej. Był remontowany w 1887 roku; z tego samego roku pochodzą również ławki i ambona. Chrzcielnica pochodzi z XII wieku, a balustrada komunijna wokół ołtarza – z przełomu XVII i XVIII wieku. Cennym elementem wyposażenia kościoła jest XIII-wieczny, kamienny krzyż, z reliefem Ukrzyżowanego Chrystusa. Ten rzadki okaz jest prawdopodobnie jednym z krzyży pochodzących z Drogi Pielgrzymiej prowadzącej do Świętego Dawida. Znaleziony na pobliskiej farmie w 1871 roku, został przewieziony najpierw do ogrodu przy plebanii, a następnie do kościoła, skąd w 1967 roku został skradziony. Po zidentyfikowaniu go w antykwariacie przez jednego z pracowników Muzeum Brytyjskiego powrócił do kościoła, w którym znajduje się do dziś, przymocowany do posadzki.