Została honorowym prezesem Prudnickiego Towarzystwa Kultury. Gdy syn Nabzdyków, Zygmunt, wstąpił w 1949 do seminarium duchownego, rodzinę spotkały represje ze strony władzy komunistycznej. Po październiku 1956 wraz z mężem prowadziła akcję rewindykowania od państwa klasztoru franciszkanów w Prudniku-Lesie, gdzie w latach 1954–1955 więziony był prymas Stefan Wyszyński. Zwolniona w okresie stalinowskim, po odwilży październikowej wróciła do pracy w szkole, działalności kulturalnej i regionalnej. W latach 1957–1960 pracowała w Szkole Podstawowej nr 1 w Prudniku jako nauczycielka religii.
W 1974 została wpisana do pamiątkowej księgi „honorowych obywateli” Szkoły Podstawowej nr 3 im. Powstańców Śląskich w Prudniku. Po śmierci jej męża w 1977, do 1981 pracowała jako lektor języka niemieckiego w Seminarium Duchownym w Nysie. W początku lat 80. XX w. współpracowała z redakcją „Encyklopedii powstań śląskich”. Wymieniona została w przedmowie do tego dzieła wydanego w 1982 w Opolu. W 1983 znalazła się w delegacji powstańców śląskich, którzy na Górze Świętej Anny wręczyli Janowi Pawłowi II „Encyklopedię powstań śląskich”.