Przyjęcie ustawy spotkało się z niezadowoleniem środowiska nauczycielskiego. Dezaprobatę wyrażały Związek Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych i Związek Nauczycielstwa Polskiego. W pismach kierowanych do Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego podnoszono kwestię zgodności tej ustawy z polskim prawodawstwem, w tym przede wszystkim z konstytucją RP. Ustawa przewidywała bowiem rekompensatę za zwolnienie w postaci odprawy, ale jej przyjęcie łączyło się z utratą nabytych świadczeń emerytalnych. Rząd i prezydent unikali zajęcia stanowiska w sprawie „ustawy celibatowej”, wyrażając milczące przyzwolenie na jej obowiązywanie. Ignacy Mościcki zatwierdził ustawę dopiero dekretem z 28 października 1933 roku. Przyjęcie ustawy było jednym z ustępstw wobec Ślązaków, obok większego wymiaru godzinowego lekcji religii i obowiązku łączenia funkcji kierownika szkoły z posadą organisty.
Ustawę uchylono 20 kwietnia 1938 ustawą Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 3 marca 1938.
Przypisy
Kategoria:Ustawy II Rzeczypospolitej Kategoria:Województwo śląskie (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oświata II Rzeczypospolitej