Lęgi Okres lęgowy trwa od maja do czerwca. Gniazdo umieszczone jest 2–3 m nad ziemią na krzewie, a nie jak u strzyżów kaktusowych – w kaktusie. Ma ono formę jajowatej konstrukcji z trawy o długości bliskiej 25 cm, a szerokości 15 cm; otwór wejściowy liczy około 5 cm średnicy. Nad wejściem zwisa „klapka”. Gniazdo budują oba ptaki z pary. W odpowiednim środowisku gniazda są dość liczne, muszą więc występować gniazda służące tylko do odpoczynku. Brak informacji o jajach, inkubacji i młodych.
Status i zagrożenia IUCN uznaje strzyża jukatańskiego za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened) od 2004 roku (stan w 2020); wcześniej, od 1988 począwszy, uchodził za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Organizacja Partners in Flight w 2019 roku szacowała liczebność populacji na nie więcej niż 50 tysięcy dorosłych osobników. Trend populacji zdaje się być stabilny według BirdLife International. Zagrożenie stanowi niszczenie środowiska przez rozwój turystyki. Możliwe również, że lęgom zagraża zbieranie drewna na opał przez lokalną ludność.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Strzyżyki Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1934 roku Kategoria:Fauna endemiczna Meksyku Kategoria:Taksony opisane przez Carla Eduarda Hellmayra