W kwietniu 1912 Albańczycy wznowili działania powstańcze z inicjatywy Hasana Prisztiny. Działania objęły cały wilajet kosowski. W rejonie Ferizaja organizacją powstania zajął się Idriz Seferi. Podległe mu oddziały wzięły udział w marszu na Skopje (stolicę wilajetu), którą udało się opanować bez walki. Po opanowaniu miasta oddziały powstańcze zajęły się łupieniem magazynów wojskowych, uwalnianiem więźniów i zbieraniem podatków od miejscowej ludności.
W przededniu I wojny bałkańskiej pod komendą Seferiego znajdowało się ponad tysiąc ludzi. Tym razem ich głównym przeciwnikiem były wojska serbskie, które w październiku 1912 wkroczyły na terytorium Albanii. W 1912 został schwytany przez Serbów i trafił do więzienia w Belgradzie. Uwolniony w 1913, kontynuował walkę przeciwko Serbom, a w latach 1916-1918 przeciwko armii bułgarskiej, okupującej część Kosowa. Zmarł w 1927, z przyczyn naturalnych.
Pamięć Republika Kosowo wyróżniła Seferiego pośmiertnie tytułem Bohatera Kosowa. Jego popiersie znajduje się w Kaçaniku. Popiersie Seferiego dłuta Hevzi Nuhiu, znajdujące się we wsi Muqibabe k.