Ciekawym rozwiązaniem są też promienniki, choć pomimo wykorzystania podobnej formy emisji promieniowania cieplnego stanowią raczej układ punktowy niż płaszczyznowy i nie są systemem niskotemperaturowym. Stosowane przeważnie w pomieszczeniach do sporadycznego przebywania. Charakteryzują się bardzo ograniczonym komfortem cieplnym, jednak posiadają dużo aspektów zdrowotnych wywołanych promieniowaniem IR. hypocaustyczne np. kanały ciepłego powietrza, piec kaflowy Ogrzewanie płaszczyznowe hypocaustyczne – to najstarsza forma ogrzewania płaszczyznowego, znana już od co najmniej IV w. p.n.e. w krajach basenu Morza Śródziemnego. Wcześniej realizowana za pomocą specjalnych palenisk usytuowanych pod posadzką. Dziś to przeważnie system kanałów powietrznych w ścianie, do których ciepłe powietrze doprowadzane jest z wodnych grzejników rurowych dużej mocy. Swego rodzaju formą hypocaustu był popularny w XIX wiecznej Polsce piec kaflowy akumulacyjny. Działał ograniczoną płaszczyzną, jednak moc nadrabiał bardzo wysokim parametrem grzewczym i dużą pojemnością akumulacyjną. Z wiadomych powodów układ ten był mało ekonomiczny i nie tak wygodny jak rozpowszechnione w XX wieku grzejniki. Dziś montaż takiego systemu wiąże się z projektowaniem na bardzo wczesnym etapie powstawania budynku i wznoszenia ścian z elementów systemowych. radiatorowe np.