wskazał – w kontekście zaborów, że wskutek oświaty niektóre narody zdołały podźwignąć się z upadku i osiągnąć znaczącą pozycję na świeciePrzegląd Oświatowy, zeszyt 4 z 1910 r..
Dbał on o używanie języka polskiego we wszystkich sferach aktywności ludzkiej w okresie zaborów, za co był prześladowany, o czym świadczy - między innymi - mandat karny, który otrzymał podczas walnego zebrania filii robotników Zjednoczenia Zawodowego Polskiego. Celem działalności propagatorskiej był rozwój ekonomiczny Polaków pod zaborem pruskim. Na „Wielkim wiecu w Gnieźnie” w niedzielę 8 grudnia 1912 r. odczytał rezolucję w sprawie poprawy bytu klasy średniej i rozwoju gospodarczegoPostęp z 1912 r. nr 283, s. 2.. Został skazany i wymierzono mu grzywnę w wysokości 100 marek w procesie „o wymuszenie i odczytanie rezolucji na wiecu, odbytym w Inowrocławiu przeciw wywłaszczeniu”Gazeta Lwowska z 1913 r. nr 249, s. 5..