Historia Teoria została sformułowana w oparciu o badania nad motywacją do pracy osób, które utraciły zatrudnienie. Swoje obserwacje Marie Jahoda rozpoczęła w roku 1931 nad bezrobotnymi mieszkańcami austriackiej wioski Marienthal w gminie Gramatneusiedl. Jak podkreślała sama autorka, badania nie opierały się na żadnej konkretnej teorii. W związku z niewielką koncentracją na metodzie badawczej, nie postawiono pytań badawczych, a jedynie skoncentrowano się na problemie i obserwacji osób bezrobotnych. Koncepcja Jahody do dziś wywiera wpływ na wiedzę na temat przyczyn i skutków bezrobocia.
Bibliografia Bańka A., Bezrobocie jako przyczyna, skutek oraz kategoria opisu zmian mentalności, rzeczywistość, stereotypy i utopie /W:/ Myśl psychologiczna w Polsce Odrodzonej (red.) A. Bańka, R. Derbis, Gemini, s. 17–30. Poznań 1993. Rosalska M., Wawrzonek A., Wymiary aktywizacji zawodowej dorosłych. W poszukiwaniu metody. Wrocław 2015. Śmilgin M., Indywidualne i społeczne skutki bezrobocie na tle globalizacji. Łódź 2005. Foster J., Motywacja w miejscu pracy, W: Psychologia Pracy i Organizacji (red.) N.Chmiel, s. 338–339. Gdańsk 2007.
Kategoria:Bezrobocie Kategoria:Teorie psychologiczne