Wybrane publikacje (przekład) Tadeusz Zieliński, Religja hellenizmu, z upoważn. aut. przeł. Gabriela Piankówna, Warszawa: J. Mortkowicz 1925. (przekład) Alfredo Panzini, Latarka Diogenesa, z upoważnienia aut. przeł. Gabriela Pianko, Lwów: Książnica-Atlas 1939. Galli Anonymi Chronicon Codicis saeculi 14 Zamoscianus appellati reproductio paleographica, edidit praef. instruxit Julianus Krzyżanowski, wstęp na łac. przeł. Gabriela Pianko i Lidia Winniczuk, Varsaviae: Societas Scientiarum Varsaviensis 1948. De Timonis Phliasii Sillorum dispositione, Wratislaviae: Ed. auxilio Min. Instructionis – Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1949. Epos, Warszawa: Polskie Towarzystwo Filologiczne. Koło Warszawski 1949. Filologia klasyczna w Polsce: bibliografia, t. 1: Za lata 1945-1949, Warszawa: Ministerstwo Szkół Wyższych i Nauki 1952. Praca pisarza, księgarza i bibliotekarza w starożytności, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1955. (redakcja) Plutarch z Cheronei, Jak młodzież powinna słuchać poetów, przekł. pod kier. Kazimierza Kumanieckiego, red., wstęp, koment. i słowniczek Gabriela Pianko i Lidia Winniczuk, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1957. (redakcja) Jana Długosza Banderia Prutenorum, wyd. Karol Górski, przekł. wstępu i objaśn. na łac.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gabriela Pianko · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.