Godzinki Leonor de la Vega (hiszp. Libro de horas de Leonor de la Vega) – iluminowany manuskrypt pochodzący z XV wieku, napisany po łacinie. Przechowywany jest w Biblioteca Nacional de España w Madrycie.
thumb|left|180px|Koronacja Madonny (f. 111v) Proweniencja Godzinki zostały zamówione we Flandrii, w której sztuka tworzenia iluminowanych manuskryptów osiągnęła w XV wieku najwyższy kunszt artystyczny. Według francuskiego historyka sztuki i specjalisty od manuskryptów iluminowanych Paula Durrieu (1855–1925) rękopis powstał w latach 1465–1470, a jego autorem był flamandzki mistrz Guillaum Weylant, tożsamy z Willemem Vrelantem.
W 1498 roku jeden z jego pierwszych właścicieli, biskup Diego Ramirez de Villaescusa de Haro, ambasador we Flandrii, wysłał go do Garcilasa de la Vegi, ambasadora w Rzymie i ojca poety o tym samym imieniu. Po śmierci tego ostatniego w 1536 roku, manuskrypt został przesłany jego siostrze, od imienia której wziął swoją nazwę – Godzinki bogato ilustrowane Doñi Leonor de la Vegi Eciji.