Mironczuk badał stosunek zielonoświątkowców do innych ugrupowań ewangelikalnych i ewangelikalnych do zielonoświątkowców oraz ewolucję tych stosunków w XX wieku. Zauważył, że sytuacja zaczęła się poprawiać na początku lat 30. XX wieku. W 1935 roku na łamach baptystycznego pisma „Słowa Prawdy” przyznano, że zielonoświątkowcy w niektórych sprawach mają racjęRuch ewangeliczny na Białostocczyźnie, 2015, s. 70..
Wyraża opinię, że ZKE po odsunięciu Krakiewicza w 1975 roku dokonało częściowego samooczyszczeniaPolityka państwa, 2006, s. 223..
Wybrana bibliografia thumb|Jan Mironczuk w czytelni IPN-u (2017)
Prace własne Władze Państwowe wobec egzystencji i rozwoju liczebnego żeńskich zgromadzeń zakonnych, „Zeszyty Naukowe Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego”, 15 (2001), s. 53–68. Relacje ewangelicko-katolickie na Mazowszu Północnym w I połowie XIX w. „Zeszyty Naukowe Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego”, 19 (2005), s. 42–51.
Ewangelicy w powiecie ostrołęckim do 1939 roku, [w:] Ewangelicy na północno-wschodnim Mazowszu w XIX i XX w. Studia i materiały, red. M. Gnatowski, Łomżyńskie Towarzystwo Naukowe, Łomża 2006, s. 87–110.
Ruch Ewangeliczny na Białostocczyźnie w okresie stalinizmu (1948–1956), [w:] Polski protestantyzm w czasach nazizmu i komunizmu, red. J. Kłaczkow, Toruń 2009, s.