W 1936 został przeniesiony do 33 pułku piechoty w Łomży na stanowisko dowódcy I batalionu.

W kampanii wrześniowej dowodził I batalionem 33 pp. 12 września 1939 w Zambrowie dostał się do niemieckiej niewoli. Początkowo przebywał w Stalagu I A, a następnie w Oflagu II C Woldenberg.

W 1946 w stopniu podpułkownika był dowódcą 5 Oddziału Ochrony Pogranicza, a następnie po przeformatowaniu tej jednostki w 5 Mazurski Oddział Wojsk Ochrony Pogranicza był jego dowódcą do marca 1947.

Zmarł 14 lipca 1966. Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Rakowickim (kwatera XIVB-płd-32).

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 16 września 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 6 grudnia 1946 „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą oraz za gorliwą pracę i sumienne wypełnianie obowiązków służbowych”. Krzyż Walecznych trzykrotnie Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”M.P. z 1928 r. nr 260, poz.