Budynek kościoła, wzniesiony w konstrukcji zrębowej z drewna na murowanych fundamentach, zbudowany jest na planie krzyża łacińskiego. Jest orientowany względem stron świata, z głównym ołtarzem po stronie wschodniej. Prezbiterium jest trójbocznie zamknięte, za nim znajduje się kwadratowa zakrystia, a od strony zachodniej – kruchta. Budowla ma strop płaski oraz dach z przyczółkami. Nad nawą znajduje się barokowa wieżyczka na sygnaturkę, a obok kościoła dzwonnica w konstrukcji słupowej z trzema dzwonami. W kościele zamontowane są organy (obecnie – elektroniczne), a galeria chóru wsparta jest na czterech kolumnach.
Do wyposażenia kościoła należy wczesnobarokowy ołtarz główny z rzeźbami św. Wojciecha i św. Stanisława oraz obrazem Boga Ojca z połowy XVII wieku. Sklepienie prezbiterium zdobi polichromia "Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową Nieba i Ziemi". Mensy ołtarzy bocznych reprezentują styl rokokowy, rokokowa jest także chrzcielnica. W świątyni znajdują się ołtarze boczne - przy jednym z nich wspominana jest Matka Boska Częstochowska, przy drugim Najświętsze Serce Pana Jezusa. Znajdują się tam również relikwie św. Stanisława, św. Maksymiliana Marii Kolbego, św. Siostry Faustyny Kowalskiej. Ambona pochodzi z ok. połowy XVII wieku. Cennym zabytkiem jest przechowywana w kościele złocona puszka z 1736 roku.