Dalej pracował w „Expressie Ilustrowanym” w Gdyni (1934), w „Kurierze Porannym” w Warszawie (1935), w Polskim Radiu w Toruniu (1935). W 1934 był współzałożycielem grupy literackiej pod nazwą Śpiewni Rzemieślnicy (wraz z Romanem Goldwasserem i Konstantym Mikiewiczem). Z uwagi na kłopoty finansowe w 1935 przerwał studia. W tym samym roku przystąpił do Syndykatu Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej. W 1938 związany z redakcją „Kuriera Wieczornego” w Krakowie.
W 1939 podjął pracę w Instytucie Rybackim w Gdyni na stanowisku referenta prasowego. W chwili wybuchu II wojny światowej zaskoczył go podczas przebywał w podróży morskiej w Göteborgu, gdzie został internowany przez władze Szwecji. Tam skontaktował się z działaczami Szwedzkiej Parti Komunistyczne, w konsekwencji czego aresztowano go. Po upływie czterech miesiący w lutym 1940 udał się do Związku Radzieckiego, gdzie został zatrudniony w charakterze konsultanta w wytwórni filmowej Mosfilm w Moskwie, a potem w redakcji pisma „Nowe Widnokręgi”. Później wstąpił do formowanej od 1941 Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, po czym skierowano go do Wielkiej Brytanii. Tam do sierpnia 1944 służył w Marynarce Wojennej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, z szeregów której zwolniono go z powodów zdrowotnych.