Decyzją c. k. Namiestnika na początku lutego 1906 jako starszy inżynier został przeniesiony z Sanoka do Lwowa. W 1906 został dyrektorem zarządu „Towarzystwa kredytowego dla urzędników i sług państwowych dla budowy domów mieszkalnych członkom i dostarczania tymże członkom artykułów spożywczych” w Sanoku. Podjął pracę w oddziale budowniczym c. k. Namiestnictwa we Lwowie, gdzie od 1906 był nadinżynierem, następnie jako starszy inżynier starszy inżynier pod koniec 1907 został mianowany przez c. k. ministra spraw wewnętrznych radcą budownictwa•, zaś po przekształceniach strukturalnych od około 1908 był radcą budownictwa w Departamencie Technicznym c. k. Namiestnictwa we Lwowie••••, około 1911 mianowany c. k. starszym radcą budownictwa (niem. Ober-Bau-Rat) pełnił funkcję w kolejnych latach•••. W Departamencie Technicznym kierował działem budowy dróg i mostów nieerarialnych. Od około 1909 był egzaminatorem komisji egzaminacyjnych kandydatów na autoryzowanych techników prywatnych, w tym na autoryzowanych inżynierów budownictwa, względnie inżynierów budownictwa i kultury•• (od około 1912 zastępca przewodniczącego tej komisji•), a od około 1910 na autoryzowanych geometrów względnie geometrów i techników kultury• (od około 1912 zastępca przewodniczącego tej komisji)•.