Dżafar Abu at-Timman (ur. 1881, zm. 1945) – iracki polityk, jeden z przywódców Partii Bractwa Narodowego.
Życiorys Pochodził z rodziny szyickiejA. Dawisha, Iraq, s. 93.. Brał udział w organizacji powstania w Iraku w 1920, przewodził powstańcom działającym nad środkowym Eufratem i gromadził fundusze na walkę przeciwko Brytyjczykom i rozwój irackiego ruchu narodowego. Był zwolennikiem powstania w pełni niepodległego państwa irackiego i wspólnego rządzenia nim przez szyitów i sunnitów. Sprzeciwiał się ustanowieniu brytyjskiego mandatu w IrakuE. Ghareeb, B. Dougherty, Historical..., s. 238-239.. Po stłumieniu powstania zbiegł do Iranu, skąd powrócił po koronacji Fajsala I na króla Iraku. W 1922 został zmuszony do opuszczenia kraju, gdyż w dalszym ciągu domagał się wyzwolenia Iraku spod brytyjskiej dominacji i demokratyzacji kraju.