Wrodzony niedorozwój uda ( in. wrodzony niedorozwój kości udowej ) – wada wrodzona, niemająca podłoża genetycznego, o charakterze deformacji; polega na zniekształceniu kości udowej oraz będącym tego następstwem zaburzeniu funkcji wraz z narastającym w miarę wzrastania skróceniu kończyny dolnej. Wada zwykle występuje jednostronnie, natomiast w 15% przypadków występuje dwustronnie.
Etiologia Etiologia wrodzonego niedorozwoju uda jest nieznana. Wada może powstawać od 4. do 6. tygodnia życia płodowego, pod wpływem czynników teratogennych.
Epidemiologia Częstość występowania szacowana jest na 1 na 50 000 żywych urodzeń. W 15% przypadków wada ta występuje obustronnie.
Obraz kliniczny Obraz kliniczny jest zależny od stopnia zaawansowania schorzenia. W przeważającej liczbie przypadków podstawowym objawem jest grube, krótkie udo ustawione w zgięciu i odwiedzeniu oraz skręcone zewnętrznie ze stopą na wysokości połowy goleni lub stawu kolanowego.