Kolejnego dnia doszło na tym tle do kłótni pomiędzy nim a dowódcą wyprawy. Został wówczas wykluczony z kolejnej próby zdobycia bieguna. Został oddany pod komendę Prestruda i wspólnie z nim oraz Jørgenem Stubberudem miał przeprowadzić eksplorację Półwyspu Edwarda VII. Podczas wyprawy tej, trwającej od 1 listopada do końca grudnia 1911 roku, Johansen, Prestrud i Stubberud zostali pierwszymi ludźmi, którzy postawili stopy na półwyspie.
Po powrocie z podróży na biegun południowy Amundsena i dopłynięciu ekspedycji na Tasmanię, Johansen został zdymisjonowany przez Amundsena i odesłany do Norwegii na innym statku. Po powrocie do ojczyzny zorientował się, że jego dokonania nie zostały wymienione w relacji z podróży. W 1912 roku odebrał jednak za uczestnictwo w wyprawie Złoty Medal Bieguna Południowego (), ustanowiony przez króla Haakona VII z okazji sukcesu wyprawy Amundsena.
Śmierć Po powrocie z Antarktydy Johansen popadł w depresję i alkoholizm, zaś 3 stycznia 1913 roku popełnił samobójstwo w swoim mieszkaniu, w Kristianii.
Przypisy
Kategoria:Norwescy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Norwescy samobójcy Kategoria:Norwescy wojskowi Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XIX wieku Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1913 Kategoria:Ludzie urodzeni w Skien