ochotników do wyjazdu do walki z Izraelem, jednak władze Iranu uniemożliwiły im to. Jedynie lider organizacji Nawwab Safawi udał się na linię zawieszenia broni w wojnie państw arabskich z Izraelem, a ponadto nawiązał kontakty z sunnickim fundamentalistycznym Bractwem Muzułmańskim w Egipcie i w Jordanii.
4 lutego 1949 Fedaini bez powodzenia usiłowali zamordować szacha Mohammada Rezę Pahlawiego (według innego źródła, do szacha strzelał członek komunistycznej partii TudeM. Axworthy, Revolutionary..., s. 51.). Wydarzenie to zostało wykorzystane jako pretekst do wprowadzenia w kraju stanu wyjątkowego, delegalizacji partii Tude, wydalenia z kraju ajatollaha Kaszaniego i aresztowania szeregu polityków i dziennikarzy opozycyjnychT. Coville, Najnowsza..., s. 25.. 4 listopada tego samego roku Fedaini zamordowali bliskiego współpracownika szacha, byłego premiera Abdolhosejna Hażira. W przedterminowych wyborach do parlamentu organizacja przyczyniła się do sukcesu wyborczego opozycyjnego Frontu Narodowego, któremu przewodził Mohammad Mosaddegh, wysyłając mężczyzn uzbrojonych w noże do ochrony urn wyborczych. Stosunek najwyższego duchowieństwa szyickiego do Fedainów był różny, niektórzy byli skłonni ich popierać, inni zaś byli im stanowczo przeciwni.