W drugiej połowie I wieku n.e. brama ta, podobnie jak inne bramy miejskie Werony, otrzymała nowe fasady. Do ich budowy użyto białego kamienia wydobywanego w regionie Valpolicella. Wewnętrzna część bramy nie zachowała się do czasów współczesnych, pozostała jedynie zewnętrzna fasada, skierowana frontem na Corso Cavour.
Zachowana część bramy posiada dwuprzęsłową konstrukcję z dwoma łukami przelotowymi flankowanymi półkolumnami korynckimi, podtrzymującymi architraw zwieńczony tympanonem. Powyżej znajdują się dwa piętra, z których każde posiada po 6 otworów okiennych o różnorodnych obramieniach i zwieńczeniach. Na bramie wyryta jest inskrypcja z 265 roku, upamiętniająca prace renowacyjne przeprowadzone przez cesarza Galiena po niszczycielskim najeździe Alamanów na dolinę Padu. Wysokość obecnej budowli wynosi ok. 13 m; prace drogowe prowadzone w 1860 r. spowodowały odsłonięcie fundamentów całego zespołu bramnego. Wiadomo też, że jej zachowana wewnętrzna fasada rozciągała się na szerokość 17,80 m.
Pochodząca ze średniowiecza nazwa bramy ma związek z łacińskim słowem bursarii, oznaczającym strażników pobierających myto od przewożonych tędy towarów.
Przypisy
Kategoria:Architektura w Weronie Borsari, Porta Kategoria:Zabytki starożytnego Rzymu we Włoszech