Został sekretarzem i przewodniczącym rady nadzorczej założonej 21 lipca 1907 w Sanoku Kasy Raiffeisena. Był działaczem Towarzystwa Pszczelniczo-Ogrodniczego w Sanoku, w którym w 1907 został wybrany wydziałowym. Był członkiem wydziału Kasy Oszczędności miasta Sanoka (1927).
W latach 1904–1908 był redaktorem odpowiedzialnym pisma „Gazeta Sanocka”, a następnie po Wojciechu Ślączce objął funkcję wydawcy•Edward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 42..
Życie prywatne Był synem Juliana. Zamieszkiwał w Posadzie Sanockiej pod numerem 96. Jego pierwszą żoną od około 1873 była Michalina Maria z domu Chmielowska (zm. 7 sierpnia 1876)Według wpisu w księdze parafialnej zmarła w wieku 21 lat, zaś według treści inskrypcji nagrobnej przeżyła 23 lata. . Jego drugą żoną była Józefa z domu Stupnicka (1852-1934) (1852-1934, córka Aleksandra, krewna Antoniego Stupnickiego, działaczka Towarzystwa św. Wincentego à Paulo w Sanoku). Jego dziećmi byli: Mieczysław (1877-1891, zmarł na ospę••), Jadwiga Stanisława (1881-1953, od 1900 żona Władysława Prus Ossowskiego), Aleksandra• (ur. 1884, nauczycielka szkolna w Sanoku•, żona Mariana Szajny), Kazimierz (1893-1944, botanik, profesor, oficer), Tadeusz (1895-, bankowiec, oficer). Aleksander Piech zmarł 13 maja 1932. Na początku XX wieku był opiekunem ówczesnego gimnazjalisty Józefa Premika.