Andrzej Oporowski herbu Sulima (zm. 1540) – wojewoda łęczycki, wojewoda brzeski kujawski, wojewoda inowrocławski, kasztelan łęczycki, kasztelan brzeski kujawski, kasztelan kruszwicki
Syn kasztelana brzeskiego kujawskiego Mikołaja. Wnuk wojewody łęczyckiego Piotra Oporowskiego. Bratanek wojewody brzeskiego kujawskiego Jana i biskupa Andrzeja Oporowskiego.
Brat Beaty za wojewodą podolskim Dawidem Mużyło-Buczackim.
Posłował na sejm radomski w 1505 roku z województwa sieradzkiegoPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 44., na sejmie tym otrzymał kasztelanię kruszwicką z cesji Stanisława Kościeleckiego. Podpisał konstytucję Nihil novi na sejmie w Radomiu w 1505 rokuVolumina Legum, t. I. Petersburg 1859, s. 140.. Podpisał dyplom elekcji Zygmunta I Starego na króla Polski i wielkiego księcia litewskiegoLudwik Finkel, Elekcya Zygmunta I. Sprawy dynastyi Jagiellońskiej i Unii Polsko-Litewskiej, Kraków 1910, s. 215. na sejmie w Piotrkowie 8 grudnia 1506 rokuCorpus iuris Polonici. Sectionis 1, Privilegia, statuta, constitutiones, edicta, decreta, mandata regnum Polniae spectantia comprehendentis. Vol. 3, Annos 1506-1522 continentis, Kraków 1906, s. 10, 12.. W czasie sejmu koronacyjnego otrzymał urząd kasztelana brzeskiego kujawskiego (1507). W 1517 został kasztelanem łęczyckim.