30 kwietnia 1951 Mohammad Mosaddegh został premierem Iranu, miesiąc wcześniej parlament przegłosował nacjonalizację ropy. Kaszani wspierał Mosaddegha i miał znaczący wpływ na jego rząd. Lider Ruchu Narodowego zrezygnował z urzędu 17 lipca 1952, gdy parlament odmówił mu nadzwyczajnych pełnomocnictw. Jego następca Ahmad Ghawam pozostał na urzędzie tylko dwa dni, gdyż przeciwko niemu zorganizowano masowe demonstracje; jednym z ich organizatorów był Kaszani. Ghawam nakazał jego aresztowanie, jednak tłum uniemożliwił policji wkroczenie do domu duchownego. Dzięki poparciu społecznemu Mosaddegh został mianowany ministrem obrony narodowej. Kaszani spodziewał się, że polityk będzie z nim konsultował dalsze posunięcia, jednak Mosaddegh zasugerował mu wycofanie się z działalności publicznej. Nie docenił, jak wielkie znaczenie dla jego dotychczasowych sukcesów miało wsparcie środowisk mobilizowanych przez Kaszaniego, a które teraz zaczynały protestować przeciwko laicyzacji Iranu lansowanej przez Mosaddegha. Szczególny sprzeciw popierających dotąd reformy Mosaddegha duchownych budziły plany udzielenia kobietom czynnego prawa wyborczego oraz zgody na sprzedaż alkoholuM. Axworthy, Revolutionary..., s.