Kaszaniego i szacha Rezę łączyło natomiast przekonanie, że sojusznikiem Iranu mogłyby być Niemcy.

W 1942 był członkiem założonej przez niemieckie służby organizacji pod nazwą Irański Ruch Narodowy, a po jej wykryciu i rozbiciu ukrywał się przez kilka miesięcy w Teheranie, by ostatecznie w 1943 wpaść w ręce policji brytyjskiej. Był następnie przesłuchiwany przez służby radzieckie, więziony w Hadżdżabadzie, ostatecznie jednak w 1945 zwolniono go. W Kom został triumfalnie przywitany przez szyickich duchownych z całego krajuY. Richard, Ayatollah..., s. 108-109..

Kaszani wrócił do Teheranu i do aktywności politycznej. W 1946, gdy pielgrzymował do Meszchedu, na trasie jego przejazdu wybuchły manifestacje, zaś w Sabzewarze został aresztowany na polecenie premiera Ahmada Ghawama; z jego rozkazu duchownego uwięziono w Behdżatabadzie, gdzie spędził rok. W maju 1948 Kaszani wezwał ochotników do walki z Izraelem. Publicznie wzywał również do nacjonalizacji irańskich złóż ropy naftowej. Jego osobę popierała terrorystyczna organizacja Fedaini Islamu, chociaż sam Kaszani nie był z nią związany. Stało się to dla władz pretekstem do wydalenia Kaszaniego z kraju w 1949, po nieudanym zamachu Fedainów na szacha. Do 1950 przebywał w Bejrucie. Mimo to w tym samym roku został wybrany do irańskiego parlamentu.