491..
W roku 1891, po premierze Mala Pasqua!, Gastaldon zamierzał skomponować operę komiczną w trzech aktach na podstawie powieści Alexandre’a Dumas Dwadzieścia lat później. Początkowo zatytułowana Rosa Minchon, później Mazzarinata, prawdopodobnie nigdy nie została ukończona. Niezrażony tym niepowodzeniem kompozytor zdołał doprowadzić do wystawienia swoich dwóch jednoaktówek – Pater (1894) z librettem na podstawie sztuki François Coppéego pod tym samym tytułem i Stellina (1905) z librettem Vittoria Bianchiego – oraz opery komicznej w trzech aktach Il reuccio di Caprilana (1914) z librettem Féliciena Champsaura. Wszystkie one cieszyły się umiarkowanym powodzeniem i szybko zeszły z afiszaVito Sbrocchi, Il compositore Gastaldon, celebre alla fine dell'Ottocento, trascorse l'infanzia a San Vito, „Il Tempo”, 18 aprile 2003..
Szczególnym dziełem teatralnym Gastaldona była siedmiominutowa „wizja sceniczna” Il sonetto di Dante (1906), w której wykorzystał sonet Dantego Tanto gentile e tanto onesta pare z tomu Życie nowe. Temu wokalnemu popisowi, napisanemu dla tenora, towarzyszyły na scenie pejzaże XIV-wiecznej Florencji. Mimo talentu wykonawcy, Giuseppe Taccaniego, cały występ przyjęto jednak chłodnoLe Dante en musique [w:] „Revue Musicale de Lyon”, 16 décembre 1906..
Przypisy
Linki zewnętrzne
Stanislao Gastaldon – nuty w bibliotece Polona
Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Włoscy kompozytorzy