200px|right|thumb|Członkowie ekspedycji. Górny rząd, od lewej: Wollaston, Howard-Bury, Heron, Raeburn. Dolny rząd, od lewej: Mallory, Wheeler, Bullock, Morshead. W 1920 roku Ministerstwo ds. Indii wydało zgodę na organizację wyprawy na Mount Everest. Do Indii wysłano więc z misją dyplomatyczną pułkownika Charlesa Howarda-Bury'ego, któremu udało się przekonać do współpracy Rufusa Isaacsa, ówczesnego Wicekróla Indii. Z uwagi na fakt, iż Nepal był w tym okresie zamknięty dla obcokrajowców, członkowie wyprawy mieli dostać się do Tybetu przez Sikkim. Dzięki zabiegom wysłannika wicekróla Indii, Charlesa Alfreda Bella, 13. dalajlama Thubten Gjaco wydał zgodę na prowadzenie badań w tym regionie.
W styczniu 1921 roku Alpine Club i Królewskie Towarzystwo Geograficzne utworzyły Komitet Mount Everestu, którego zadaniem było zorganizowanie i sfinansowanie wyprawy. Początkowo głównym celem ekspedycji miało być dotarcie na szczyt Mount Everestu, lecz członkowie komitetu zdecydowali, że będzie miała ona charakter wyprawy rozpoznawczej. Jej dowódcą miał początkowo zostać Charles Bruce, lecz obowiązki wojskowe uniemożliwiły mu odbycie podróży do Tybetu. Kierownikiem wyprawy został więc Charles Howard-Bury.