Mimo tego w 1868 doszło do sporu między biskupem a wiernymi eparchii łoweckiej, w rezultacie czego Hilarion opuścił Łowecz i zamieszkał w Konstantynopolu.
W 1870 rosyjski poseł Nikołaj Ignatjew przekonał sułtana Abdülaziza do wydania fermanu sankcjonującego utworzenie Egzarchatu Bułgarskiego (struktury autonomicznej podległej patriarsze Konstantynopola, a nie odrębnej Cerkwi) na ziemiach zamieszkanych przez ludność tej narodowości. Eparchia łowecka znalazła się w jego granicachI. Dimitrov,Bulgarian Christianity [w:] . Podczas soboru, który ogłosił powstanie Egzarchatu, biskup Hilarion przewodniczył jego Tymczasowemu Synodowi, jako najstarszy chirotonią hierarcha. Dwa lata później został wybrany przez sobór cerkiewno-ludowy na egzarchę, jednak jego kandydatury nie zatwierdził sułtan. Według innego źródła Hilarion, z przyczyn politycznych i z powodu podeszłego wieku, sam odmówił przyjęcia urzędu, rezygnując równocześnie z katedry łoweckiej. Zwierzchnikiem egzarchatu został wybrany jako drugi metropolita widyński Antym.
W czerwcu 1872 został metropolitą kiustendolskim i pozostał na tej katedrze do śmierci w 1884. Został pochowany w przedsionku soboru Zaśnięcia Matki Bożej w Kiustendole.
Przypisy
Kategoria:Metropolici łoweccy Kategoria:Bułgarscy biskupi prawosławni Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Zmarli w 1884