Zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Pszczyna. Posiadał przydział do 75 pułku piechoty w Chorzowie.
W kampanii wrześniowej 1939 roku walczył w 75 pułku piechoty. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie jenieckim NKWD w Kozielsku. Między 13 a 16 kwietnia 1940 roku przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 029/2 z 13 kwietnia 1940 roku. Znalazł się w transporcie grupy 18 jeńców wywiezionych z Kozielska na stację kolejową w Gniezdowie, a następnie do lasu między Gniezdowem a Katyniem na rozstrzelanie. Według źródeł rosyjskich został rozstrzelany między 16 a 19 kwietnia 1940 roku. Zamordowanych w tym miejscu jeńców grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych w lesie katyńskim, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. Podczas ekshumacji prowadzonej pod nadzorem Niemców w 1943 roku, przy szczątkach niezidentyfikowanego wojskowego oznaczonych numerem 2750. Im Auftrage des Auswärtigen Amtes auf Grund urkundlichen Beweismaterials zusammengestellt, bearbeitet und herausgegeben von der Deutschen Informationsstelle. znaleziono: świad. szczep.