W 1988 roku Pixar rozpoczął rozpowszechniać wersję PII-9. Była to wersja taniego urządzenia PII z dziewięcioma wejściami na płyty drukowane. Maszyna ta była wyposażona we wczesny model RAID, wysokiej wydajności złącza, sprzętową kartę graficzną odpowiedzialną za dekompresję, 4 procesory (nazywane Chaps lub procesory kanałowe), bardzo dużą kartę pamięci, wysokiej jakości kartę graficzną z 10-bitowym DACs, które umożliwiało programowanie grafiki dla różnych rozdzielczości z różną częstotliwością klatek to wszystko ułożone było na płytach głównych pracujących w trybie NeWS osadzonych stelażu z dziewięcioma gniazdami który łączył je ze sobą. Pełny system był dość drogi - wersja z 3 GiB RAID kosztowała 300.000$. W tym czasie większość systemu plików była w stanie obsłużyć jedynie dyski 2 GiB. Ten komputer został skierowany dla wysokiej jakości rządowych aplikacji graficznych które wykonano za pomocą dedykowanych systemów produkowanych przez przemysł lotniczy. Jedno stanowisko kosztowało 1 milion $.