Rafał Krywko (ur. 5 listopada 1896 w Kuczkuryszkach, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wincentego i Marii z domu Kuczyńskiej, urodzony 5 listopada 189626 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia z „6 listopada 1896” na „5 listopada 1896”. w Kuczkuryszkach, w pow. wileńsko-trockim. W czasie I wojny światowej, od 5 lipca 1915 do 27 kwietnia 1917 służył w armii rosyjskiej. 2 lutego 1916 ukończył szkołę oficerska i uzyskał stopień chorążego. 29 października 1918 roku został oficerem prowiantowym w Dowództwie Wojsk Polskich w północnej Rosji.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 65 pułku piechoty. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. pozostawał oficerem 65 pułku piechoty w Grudziądzu. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. W 1928 pozostając oficerem 65 pp był komendantem obwodowym przysposobienia wojskowego. W 1932 był oficerem 50 pułku piechoty w garnizonie Kowel. W kwietniu 1933 roku został przeniesiony do 44 pułku piechoty w Równem na stanowisko dowódcy batalionu.