Pod względem językowym i artystycznym utwory te nie wyróżniały się. Pisane były zwykle leoninami, jednak z licznymi odstępstwami od normy. Zawierały wiele słów charakterystycznych dla łaciny średniowiecznej, nieznanych w starożytności.
Wybrane utwory: Anno milleno quadringentesimo deno… (Roku pańskiego tysiąc czterysta dziesiątego…) – najobszerniejszy z zachowanych wierszy. Oryginał został wręczony prawdopodobnie Władysławowi Jagielle już w 1410 lub 1411. Utwór znany jest z pięciu różnych kopii sporządzonych w latach około 1434 lub 1444-1487. Utwór składa się z 52 wersów. Oparty jest na wzorach średniowiecznej epiki heroicznej. Anno milleno quadringentesimo deno… (Roku pańskiego tysiąc czterysta dziesiątego…) – czterowiersz wpisany do Rocznika miechowskiego około 1411. Autorem tekstu mógł być kanonik z klasztoru bożogrobców w Miechowie. Anno M[illeno] C quatuor iungeque deno… (Roku Pańskiego tysiąc czterysta dziesiątego…) – anonimowy utwór zanotowany w Roczniku świętokrzyskim nowym, sporządzonym przez bliżej nieznanego zakonnika Jana z klasztoru benedyktynów w Mogilnie.