Władysław Tobiasiewicz (ur. 20 czerwca 1886 w Kętach, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w Kętach, w ówczesnym powiecie bialskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka i Agnieszki z Eljasiewiczów. Był bratem Antoniego (ur. 1891), majora piechoty, Jana Kantego, księdza, oraz Franciszki z Tobiasiewiczów Fedorowskiej, Rozalii z Tobiasiewiczów Dyczkowskiej, Agnieszki z Tobiasiewiczów Dyczkowskiej i Marii z Tobiasiewiczów Raczkowskiej.
W czasie I wojny światowej razem z bratem Antonim walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Ich oddziałem macierzystym był c. i k. pułk piechoty nr 56. W czasie służby w c. i k. armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy piechoty: kadeta (1 stycznia 1911), chorążego (z tym samym starszeństwem 1 stycznia 1911), porucznika i nadporucznika (1 lutego 1916).