Specyficzną kategorię obozów pracy przymusowej stanowiły obozy żydowskieDostarczaniem robotników polskich i żydowskich dla różnych przedsiębiorstw na Śląsku zajmowała się tzw. Organizacja Schmelt (Por. "Zeszyty Oświęcimskie" nr 9, str. 58, ods. 7). W Sosnowcu znajdowała się siedziba referatu żydowskiego, którym kierował Kuczyński. (Artur Eisenbach – Hitlerowska polityka eksterminacji Żydów w latach 1939–1945, Warszawa 1953. Żyd. Instytut Hist. (cyt. dalej: Eisenbach – Hitlerowska polityka) str. 105 oraz Wspomnienia Hössa, str. 203). Po likwidacji getta w Sosnowcu "Dienststelle Organizacji Schmelt" została przeniesiona do Góry Świętej Anny koło Koźla. Tam też w dn. 2. 8. 1943 r. skierowano z Sosnowca grupę ok. 300 Żydów, wśród nich 24 pracowników tej placówki (Natan Eliasz Szternfinkiel – Zagłada Żydów Sosnowca. Katowice 1946, Wyd. Cent. Żyd. Komisji Hist., (cyt. dalej: Szternfinkiel – Zagłada), str. 56.. W okolicach Kędzierzyna (Heydebreck) i Blachowni Śląskiej (Blechhammer) było ich kilka, m.in. Bierawie (Reigersfeld), na Górze św. Anny (Annaberg), w Sławięcicach (Ehrenforst) tzw. „Dorflager”. W obozach tych osadzano Żydów przeważnie z Górnego Śląska. W miarę nasilania akcji likwidacji gett i wywożenia ludności żydowskiej do obozów zagłady, obozy przymusowej pracy Żydów były systematycznie likwidowane21.6.1943 r.