Poniżej znajduje się chronologiczna lista załogowych lotów na stacje programu Salut/Ałmaz. Dla stacji Salut 1 do 4 loty określano numerem lotu pojazdu Sojuz, używanego przez załogę. Loty do stacji Salut 6 i Salut 7 oznaczane były kodami, odpowiednio EO-n dla lotów długookresowych, oraz EP-n dla załóg odwiedzających w lotach krótkookresowych, gdzie n było kolejną liczbą całkowitą, inkrementowaną przy każdej udanej ekspedycji do danej stacji. Dowódcy stacji są wyróżnieni kursywą. "Czas misji" odnosi się do pobytu załogi i nie musi zgadzać się z datami startu i lądowania danego pojazdu. Misje zakończone niepowodzeniem zostały wyróżnione kolorem czerwonym. Wszyscy kosmonauci, o ile nie zaznaczono inaczej, byli obywatelami ZSRR.

Program Salut stanowiła seria radzieckich baz orbitalnych (zarówno cywilnych, jak i wojskowych), rozpoczęta w latach 70. i kontynuowana w latach 80. Załogą obsadzono w sumie sześć stacji (dwie wojskowe i cztery cywilne), pozostałe z powodu awarii nie zostały wykorzystane w lotach załogowych.