Pancerniki typu Erzherzog Karl były pierwszymi okrętami, w których Popper zastosował podwójne dno jako ochronę przed minami. Ciągnęło się ono 73 metry wzdłuż centralnej części kadłuba.
Budowa Na podstawie: Battleships OkrętStoczniaPołożenie stępkiWodowanieWejście do służbyPochodzenie nazwyLosSMS „Erzherzog Karl”Stabilimento Tecnico Triestino, Triest24 lipca 19024 października 190317 czerwca 1906Karol Ludwik HabsburgZłomowany, 1920SMS „Erzherzog Friedrich”Stabilimento Tecnico Triestino, Triest4 października 190230 kwietnia 190431 stycznia 1907Fryderyk HabsburgZłomowany, 1921SMS „Erzherzog Ferdinand Max”Stabilimento Tecnico Triestino, Triest9 marca 190421 maja 190521 grudnia 1907Maksymilian IZłomowany, 1921
Służba Czas pokoju Krótko po wejściu do służby, „Erzherzog Karl” stał się okrętem flagowym floty. W 1907 roku okręt odbył samotny ośmiomiesięczny rejs po wschodnim Morzu Śródziemnym, odwiedzając po drodze Pireus, Smyrnę, Bejrut i Jaffę. Rok później wszystkie trzy pancerniki wpłynęły na wody zachodniego Morza Śródziemnego, zatrzymując się podczas swojej podróży w Barcelonie, Gibraltarze, Tangerze, Maladze oraz na Korfu. Podczas tych dwóch wypraw, na pokład „Erzherzog Karla” weszli królowie Hiszpanii i Grecji oraz cesarz niemiecki. Okręty odbyły jeszcze dwa rejsy po Morzu Śródziemnym: w 1909 i 1910 roku.