Podczas druku „Psałterza Mogunckiego” Schöffer zastosował po raz pierwszy matrycę w trzech kolorach, korzystając z czcionek czarnych, czerwonych i niebieskich, dzięki czemu książkę można było przekazać bezpośrednio z prasy do introligatora. Schöffer rozwinął także zagadnienie stosowania ilustracji w książce – jako pierwszy zastosował dwubarwny druk inicjałów. Ta technika nie weszła jednak do powszechnego użycia, ponieważ była zbyt pracochłonna i tym samym droga. Iluminacji ręcznych używano aż do XVIII wieku.
Peter Schöffer jako autor technicznych i estetycznych ulepszeń czcionek, twórca czcionek literowych zapoczątkował wieloletnią dyskusję nad metodami ustalania wielkości czcionek.
Bibliografia Benkert K. et all, Mały offset. Urządzenia i maszyny, surowce i materiały, produkcja druków, tłum. H. Anders, Warszawa 1972. Drabczyński M., Zecerstwo, wyd. 2, popr. i uzupełnił B. Lehman, Warszawa 1964. Giesecke M., Der Buchdruck in der frühen Neuzeit: eine historische Fallstudie über die Durchsetzung neuer Informations- und Kommunikationstechnologien,