W środkowej części rynku postawiono w 1720 pomnik Fryderyka Wilhelma I, który udzielił miastu pomocy finansowej umożliwiającej odbudowę po pożarze. Ponieważ ratusz miał słabą konstrukcję został rozebrany w 1827, ale już 18 czerwca tego samego roku wmurowano kamień węgielny pod budowę kolejnego. Podobnie do wcześniejszego miał łuki wsparte na sześciu filarach, a jego front zdobił herb miasta przeniesiony z poprzedniego budynku. Jest to pierwszy budynek zachowany na licznych fotografiach, został zniszczony w pierwszych dniach marca 1945 podczas ostrzału artylerii sowieckiej. Pierwszy powojenny urząd miast był zlokalizowany w budynku mieszkalnym zlokalizowanym przy ulicy Armii Czerwonej (obecna ulica marsz. Józefa Piłsudskiego) oraz w kilku innych punktach miasta. Stan techniczny budynku głównego oraz rozproszenie poszczególnych wydziałów stanowiło duże utrudnienie zarówno dla pracowników jak i dla petentów. Decyzja o budowie obecnego gmachu zapadła na szczeblu centralnym, w Urzędzie Rady Ministrów. Do realizacji wybrano projekt Władysława i Marii Michałowskich, budowę rozpoczęto w 1958, wykonawcą było Koszalińskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego, zespołem kierował inżynier Andrzej Boniek.