XIX wieku wyszła za mąż za prawnika i aktora Andrieja Kajutowa. Przez niego poznała jego przyjaciół aktorów. Rozwijała swoje umiejętności w Paryżu u znanych projektantów m.in. Paula Poireta. W 1901 Konstantin Stanisławski zaprosił ją do współpracy w Moskiewskim Akademickim Teatrze Artystycznym.

W 1908 atelier przeniosło się do własnego budynku wybudowanego na Bulwarze Twerskim przez architekta Nikitę Łazarjewa.

W 1919 została aresztowana, ale dzięki wstawiennictwu Maksima Gorkiego została zwolniona po 2,5 miesiącach. Od 1921 pracowała w teatrze Jewgienija Wachtangowa. Po rewolucji październikowej zmuszona była projektować wielkoseryjne modele odzieży. W 1922 została członkiem Akademii Sztuki. W 1925 jej projekty pokazano w Paryżu na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej i Wzornictwa, gdzie spotykały się z entuzjastycznym przyjęciem. W 1926 stworzyła eksportową kolekcję opartą na zachodnich wzorach, brała udział w wystawach w Lipsku i Nowym Jorku (1929).