Dzięki Darasse’owi wiadomo, że Lautréamont: „pisał tylko w nocy, siedząc przy pianinie. Deklamował, układał zdania, tworzył swoje prozopopeje biorąc akordy. Ta metoda komponowania doprowadzała do rozpaczy mieszkańców hotelu, którzy, często wyrywani ze snu, nie domyślali się nawet, że to zadziwiający muzyk słowa, niezwykły twórca zdań symfonicznych uderzał w klawiaturę szukając rytmów dla swojej poetyckiej orkiestracji”.
Zmarł, nie ukończywszy dzieła Poezje.
Należał do starszego pokolenia symbolistów. Niektórzy krytycy uważają go za ostatniego z romantyków francuskich. Zainteresowanie nim wzrosło dopiero w latach poprzedzających I wojnę światową, zwłaszcza w kręgu surrealistów, którzy uważali go za swego mistrza. Jest również uznawany za jednego z prekursorów tego kierunku w sztuce. Jego twórczość była także inspiracją m.in. dla Maurice’a Maeterlincka, André Bretona, J.K. Huysmansa, Henri Michaux.
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona internetowa o Lautréamoncie
Kategoria:Francuscy poeci XIX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Montevideo Kategoria:Pisarze związani z Paryżem Kategoria:Poeci francuskojęzyczni Kategoria:Symboliści (pisarze) Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1870