W 1946 klasztor i szkoła zostały zlikwidowane, a dobra ziemskie skonfiskowane przez władze radzieckie. W pałacu mieściło się najpierw technikum weterynaryjne, a następnie obwodowe sanatorium pulmonologiczne. Na początku lat 90. XX w. zawaleniu uległ strop kaplicy.
Przed 1996 niepokalanki odzyskały kaplicę i część pomieszczeń pałacu. 1 wrześniainna data – 28 sierpnia 1999 rzymskokatolicki arcybiskup-metropolita lwowski Marian Jaworski wydał dekret przyznający kaplicy (dawniej sali balowej Poniatowskich) status sanktuarium błogosławionej Marceliny Darowskiej. W 2002 niepokalanki powróciły do obiektu, który współdzielą z sanatorium. Zajmują się edukacją ukraińskich dzieci i opieką nad polskimi turystami.
Przed 2021 w państwowym instytucie we Lwowie powstał projekt remontu pałacu.
Architektura Pałac wybudowany na planie litery U, nakryty dachem dwuspadowym. Środkowa część fasady podniesiona o piętro, zwieńczona tympanonem, w którym znajduje się ozdobny kartusz z herbami: Ciołek Poniatowskich (po lewej) oraz Pogoń Czartoryskich (po prawej). Nad nimi umieszczono koronę a pod wizerunek Orderu Orła Białego. Po bokach frontu wieże nakryte dachem czterospadowym. Od strony parku znajduje się ozdobny portal z dwoma kolumnami podtrzymującymi balkon.