Wkrótce Anna Genowefa stała się jedną ze stałych bywalczyń Hôtel de Rambouillet, który w tym czasie był jednym z miejsc, które w tamtych czasach było centrum utajonej opozycji przeciwko kardynałowi.
W 1642 roku wyszła za mąż za jednego z najbogatszych francuskich arystokratów i dwukrotnie od niej starszego Henryka Orleańskiego, księcia Longueville, pełniącego wówczas urząd gubernatora Normandii oraz wdowca po zmarłej w 1637 roku Ludwiki Bourbon. Małżeństwo nie było zbyt udane i wkrótce oboje nawiązali romanse. Po śmierci Richelieu, ojciec Anny Genowefy został (z racji swojego pochodzenia) przywódcą Rady Regencyjnej powołanej na czas małoletności Ludwika XIV, jej brat Ludwik odniósł wspaniałe zwycięstwo w bitwie pod Rocroi w 1643 roku, a sama księżna stała się osobą znaczącą w polityce. W 1646 roku towarzyszyła swojemu mężowi do Münsteru, gdzie został wysłany jako poseł przez kardynała Mazariniego. Właśnie tam Anna Genowefa przeżyła krótkotrwały romans z niemieckim dyplomatą.