Każdy z siedmiu braci przeszedł takie same tortury. Katuszom synów przyglądała się ich matka, która straciła wszystkich synów. Żadna z torturowanych osób nie zdradziła swojej wiary, do końca pokładając nadzieję w Jahwe. Narrator zakończył fragment stwierdzeniem, że matka również umarła, ale nie wspomniał czy wykonano na niej wyrok, czy też zmarła w inny sposób.
Pozostałe źródła
W Talmudzie znajduje się podobna historia do tej z Drugiej Księgi Machabejskiej, ale jako powód prześladowań, zamiast odmowy jedzenia wieprzowiny występuje odmowa oddania czci pogańskiemu bóstwu. W Naszimie cytowany jest rabin Juda, który mówi o tym, że ten fragment z Talmudu odnosi się do kobiety i jej siedmiu synów, oraz nieznanego z imienia króla, określanego tu jako „cesarz”. Wedle tej wersji kobieta miała popełnić samobójstwo, wchodząc na dach i rzucając się z niegoBabylonian Talmud: Tractate Gittin Folio 57. Jeszcze inną wersję tej historii można znaleźć w Czwartej Księdze Machabejskiej, której autor sugeruje, że kobieta mogła rzucić się w płomienie. Z kolei w Josipponie jest mowa o tym, iż matka padła martwa na trupach swoich synów.
Imię matki